Je houdt ervan of je houdt er niet van… Ik behoor duidelijk tot de laatste soort. Mij kun je als een van de weinigen in ons kikkerlandje dus echt niet blij maken met een biertje. Een vaasje, fluitje, pintje, tapje; aan mij is het allemaal niet besteed.
Ik weet het, echt handig is het niet. Koninginnedag, barbecue, willekeurig feestje; vrijwel iedereen drinkt bier except me! Tenminste, daar lijkt het op. En als ik het voor het kiezen had dan wist ik het wel. Dan zou ik die biertjes zonder problemen in mijn giecheltje gieten. Dat scheelt een heleboel moeilijk gedoe (nee dank je, ik drink geen bier… ). Maar er is nu eenmaal een onvermijdelijk struikelblok: ik vind bier zo ontzettend vies!
Het klinkt misschien een beetje truttig, believe me, ik heb vaak genoeg gehoord dat je bier moet leren drinken. “Ik vond het eerst ook nooit lekker maar nu vind ik het heeeeeeerlijk!” Heel leuk voor die personen maar mij niet gezien. Neem het nou maar van me aan: ik heb wat pogingen gewaagd en het gaat er gewoon echt niet in.
Neem bijvoorbeeld gisteravond. Ik bevond mij op een heel gezellig feestje, waar ik zonder voorbedachte rade (echt!) met vriendinnetje M. terecht was gekomen. We waren lekker aan het dansen, lol aan het maken, kortom we vermaakten ons opperbest. Nu bleek plotseling dat wij temidden van een groep van een bedrijfsuitje onze moves uit de kast haalden. Prima, niks mis mee. Een van de dames dacht waarschijnlijk dat wij ook tot de groep behoorden en trakteerde ons rijkelijk bij ieder rondje dat verscheen. So far, so good. Het maakte er de sfeer alleen maar beter op. Ware het niet dat het een bedrijfsuitje was van Neerlands hofleverancier van het o zo geliefde goudgele vocht. En als één groep weet hoe ze bier moeten drinken dan was deze het dus wel! Om de vijf minuten kwam er weer een nieuw dienblad vol biertjes tevoorschijn en ik was zo gelukkig om telkens een van die biertjes in mijn handen gedrukt te krijgen…
Ik ben natuurlijk ook de moeilijkste niet en waardeer een dergelijk gebaar heel erg. Ik proostte en toostte naar lieve lust met iedereen die bij het groene biermerk hoorde. Ik besefte me maar al te goed dat het heel ondankbaar zou zijn als ik niet wat van de drankjes nipte en zorgde dat ik per glas zeker drie tot vier slokjes tot me nam. De rest wist ik heel soepel uit mijn glas te mikken tijdens het dansen of over te gieten in M.’s glas.
Ik kan nu niet anders dan constateren dat bier en mijn persoontje echt geen goede combinatie zijn. Met alle wil van de wereld: ik lust het domweg niet. Dus bij deze alvast mijn excuses voor mensen om mij heen die een gezellig avondje uit met me willen beleven. Ik ben van het moeilijke soort en bestel dus ingewikkelde drankjes. Helaas kun je geen simpel biertje aan me slijten, vodka-lime, bacardi lemon-ice tea of gewoon een wijntje voldoen!