Ik heb het een tijdje voor me uitgeschoven maar op een onbewaakt ogenblik ben ik toch voor de bijl gegaan. Een cursus volgen met oog op de komst van de mini-Chifff…

Een paar maanden dacht ik dat ik het wel kon vermijden. Hoezo cursus volgen? Dat had je vroeger toch ook niet? En toen kwam alles toch ook op zijn/haar pootjes terecht? En het idee dat ik met een groep mede mini-dragers in een zaaltje bij elkaar zat opgesloten, allerlei ervaringen/kwaaltjes etc moest gaan delen en dan, worst case scenario, ook nog eens een staaltje hijg-puf-steun-technieken moeten leren?! No way José, not in a million years!

Maar toch, al dat stil zitten kon toch niet goed voor me zijn? Normaal holde, rende, hupste ik minimaal twee keer per week over een veld achter een balletje aan. En nu zat ik al een paar maanden lui niks te doen op mijn bank. Ja, series & films kijken. Daar was ik opeens de onklopbare wereldkampioen in. Maar het zou misschien toch geen kwaad kunnen om een beetje in beweging te komen?

Op advies van twee op-een-veld-achter-een-balletje-aan-rennen-collegaatjes ben ik eens gaan googlen naar een Born2bfit cursus. Born2bfit; gold dat dan voor mij of voor de mini-Chifff!? De nadruk lag bij deze cursus op een combinatie van bewegen, bewuste ademhaling & ontspanning en on the side informatie op doen over van alles en nog wat dat de mini-Chifff met zijn/haar komst teweeg zou brengen. Hmm, bij ‘beweging’ was ik enthousiast. Dat enthousiasme temperde toen ik de rest zag. Bewuste ademhaling? Dat toen ze toch bij yogaklasjes enzo? Daar ben ik zo goed als allergisch voor. En al die info!? Konden we het gewoon alleen bij bewegen houden?

Toch heb ik me in een opwelling voor de cursus opgegeven, onder het mom ‘als ik er niks aan vind dan ben ik de eerste die er weer mee kapt’. Lekker gemotiveerd dus! Maar tot mijn verbazing vond ik de lessen steeds leuker. Oké, het rondhobbelen op muziek is toch anders met een lijf dat niet meer helemaal hetzelfde is als anders. De bewegingen worden naarmate de tijd verstrijkt toch wat stroperiger. Het bewuste ademhalen is tegen mijn o zo grote vooroordeel in heel relaxed en zorgt ervoor dat ik na het klasje energie voor tien heb. En het leukste van alles? De informatie die op je af wordt gevuurd! Natuurlijk sla ik niet eens de helft van de info op (schijnt een bijbehorend kwaaltje te zijn, die vergeetachtigheid) maar alle geweldige anekdotes die mijn net zo geweldige lerares iedere les weet te vertellen zijn hilarisch!

De beste van allemaal: het zwemverhaal. Het merendeel van de mini-dragers plonst met grote regelmaat in het zwembad. Schijnt goed te zijn voor de straks o zo nodige buik/beenspieren en het bewegen in water is een stuk makkelijker dan buiten water. Maar er was eens in een niet nader te noemen zwembad in Amsterdam een mini-drager die niet zo heel ver meer van de mini-komst was verwijderd. Lees: de buik van deze mini-drager had groteske vormen aangenomen. Vrolijk liep zij voor haar wekelijkse plons naar het trappetje van het zwembad, toen haar een vreemd gevoel bekroop. Wat klopte er niet aan dit plaatje? En keken die zwembadgasten haar nou raar aan?

En jawel, haar instinct liet haar niet in de steek… Miss Walvisbuik had zich heel braaf omgekleed in het kleedhokje maar was daarbij ‘even’ vergeten haar bikinibroekje aan te trekken! Dat krijg je van zo’n pens à la Pavarotti, mevrouw kon domweg niet zien dat ze haar onderkant niet bedekt had…

Ook al ben ik (nog) niet in zo’n vergevorderd stadium; de drive om toch eindelijk een keer wat baantjes te gaan trekken is acuut verdwenen!

Spring really sprung last weekend so Mister Chifff and I felt obliged to finally get some work done in our garden. Yup, that’s right. The happy Chifff couple owns a real garden now! And as they so rightfully say; gardens are not made by sitting in the shade…

We moved to our current home at the end of summer 2009. And we never felt the urge to do reorganise the big, and I’m the first to admit kind of neglected, garden. Well, we did have a great birthday party/ housewarming in the sunny garden. And some fun BBQ evenings. But that’s about it. We never before had the luxury of our own garden, when you live in the centre of Amsterdam that’s like seeing a fata morgana…

Last weekend we just gave it a go and headed to a real garden centre. Wow, I never could have guessed there’s so much to choose from when it comes to plants, floras and other garden decoration! Violets, daisies, roses, forget-me-nots (did you know there are more than ten different varieties of  forget-me-not!), lavenders, conifers, syringas, cyclamens, chrysanths, primroses; a whole new botanical world was revealed!

I’m usually quite good at deciding what I like and dislike, but in this particular case I had to deal with flowering months, ground cover or flowering plants, shadow or sun species and I lost track pretty soon. I figured it out in a split second; this was certainly not my cup of tea. I told Mister Chifff he had carte blanche concerning this gardening thing, if he would like some advice on the colour scheme; he’d know where to find me…

With Mister Chifff doing his job in the soon to be perfectly designed and of course flourishing garden, I had some quality spring time of my own. I dragged my laptop outside, settled into the most comfy garden chair in the sun  and wandered off into the nice web world of Anthropologie. I once got myself a real cute pair of ochre wedges in this lovely web shop, but I never knew they had so much fun, springy home stuff as well!

Just scroll down and see a few items I’d really like to add to our home, to make it feel like spring inside & outside! (too bad we still have to make a lot of savings…)

]]> http://www.chifff.com/2010/03/22/roses-are-red-violets-are-blue/feed/ 1 http://www.chifff.com/2010/03/17/kick-start-the-summer/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=kick-start-the-summer http://www.chifff.com/2010/03/17/kick-start-the-summer/#comments Wed, 17 Mar 2010 15:36:16 +0000 chifff http://www.chifff.com/?p=431 Continue reading →]]>

With the sun peeking shyly around the corner in Amsterdam, I can’t stop thinking about fast-forwarding this early days of spring and kick-starting the summer!

Well, ok. Mid-spring will do for now. Short skirts, tank tops, flowery dresses, summery shoes, my favourite leather jacket and of course, absolutely essential:  flashy sunglasses. But what will I  do with my specs that have been glued to my nose since September? No idea, but I’ll figure it out! Perhaps I’ll get used to my contacts again in no time…

For now I’ll just stick to daydreaming about lovely summer spots like in the picture. Just 167 days and I’ll be chilling in that chair on that exact same beach!

During Amsterdam International Fashion Week there will be a great stock sample sale with the coolest Dutch designers this Saturday, called ‘Mode Marché 7: From Rotterdam with love‘.

I received their invite by mail last week and I absolutely love the Mode Marché 7 vibe! Check their editorial video below…

Paniek, chaos, crisis in de zaal…. Geen wartaal, serious business. Woensdag 26 juli is er omstreeks 21.50 u een diefstal gepleegd. Plaats van delict? Westergasterrein te Amsterdam. Verdachten? Pak hem beet een slordige 250 mensen in de fashion bizz.

Hoe, wat en waarom? Er is alleen een antwoord te geven op het ‘wat’. Van oorsprong een gebruiksvoorwerp, nu verworden tot hoofdsieraad/handelsmerk/oorklep. Spoorloos verdwenen, foetsie, nergens te vinden! Rechtmatige eigenaar van het gestolen goed? Neerlands knuffeldesigner Daryl van Wouw.

Wie hem goed kent (en ook wie hem niet goed kent), weet dat de designer en het verdwenen voorwerp best buddies voor het leven zijn. Soulbrothers. Waar hij ook gaat, ze zijn onafscheidelijk. In bed, op het strand, in de bios, in zijn atelier, in de sportschool…  Tot die bewuste woensdagavond.

Het was de openingsavond van de Amsterdam International Fashion Week. De kick off was gehuld in champagneachtige taferelen, een big ass champagnemerk was deze editie wederom als sponsor aangetrokken. Enigszins overmoedig door alle bubbels en oververhit door de hittegolftemperaturen besloot de heer Van Wouw een duik in het opblaasbare fashion week zwembad te nemen. Aangezien zijn dearest friend niet helemaal waterproof is en hij toch wel de voorkeur gaf aan een kopje-onder plonspartij legde Daryl het ding op de rand van het bad. Na een sierlijke koppeltjeduik (zou hij soms een achtergrond hebben in het schoonzwemmen?) kreeg hij boven water de schrik van zijn leven… Zijn hoofdsieraad/handelsmerk/oorklep was weg!

De designer schijnt in zijn zwembroekie het hele Westergasterrein ondersteboven te hebben gekeerd. Hij kon niet verdwenen zijn, dit was een ramp. De show van Van Wouw kan echt niet plaats vinden zonder, wat zeg ik? Daryl himself kan echt niet plaats vinden zonder.

Wie o wie helpt de designer én de gehele Amsterdamse modewereld uit deze crisis? Bij het signaleren van een grote zilveren koptelefoon wordt een ieder verzocht contact op te nemen met het persbureau van Van Wouw, Headphones PR…