Al weer een paar weken geleden was ik gezellig met wat vrienden richting strand gegaan (toen was het nog zomers ja) en speelde ik heerlijk tot in de late uurtjes met mijn tenen in het zand. Wanneer je dit soort dagen met elkaar doorbrengt, bespreek je echt van alles. De nieuwe lover van Pietje Puk, het uit elkaar gaan van Jip en Jans, de geluidsoverlast veroorzaakt door je buren, de verzakte stoeptegels voor de deur, you name it.

Meestal worden de verhalen naarmate de dag vordert slapper en slapper maar dit keer niet. Tegen het einde van onze stranddag wist een vriend mijn aandacht volledig op te eisen. Hij vertelde dat een vriendin van zijn tante een zoontje heeft die autistisch is. Het 9-jarige menneke ging voor de zomervakantie als afsluiting op schoolreisje naar Artis. De begeleiding is het mannetje toen een paar tellen uit het oog verloren en is vervolgens een uur naar hem op zoek geweest. Uiteindelijk vonden ze hem gelukkig weer terug, zeiknat en met modder tot in zijn oren. All well ends well, dacht ik.

Bij thuiskomst stopte zijn moeder hem in een warm bad en liet de jongen lekker in zijn eentje badderen en ontmodderen. Wanneer zoonlief wel erg lang in de badkamer blijft, besluit ze een kijkje te gaan nemen. En wat treft ze daar aan? Haar zoontje in bad met een pinguïn! Bleek het jongetje in Artis over de muur te zijn geklommen en een pinguïn in zijn rugtas te hebben gestopt!

De moeder belde meteen Artis maar zij geloofden het verhaal niet. Kon ik me wel iets bij voorstellen. Uiteindelijk heeft ze de politie gebeld die direct langskwamen en samen hebben zij het beestje terug gebracht. Bij Artis krabbelden ze zich wel even achter de oren toen zij de pinguïn tevoorschijn haalden. Anders ik wel!

Veel mensen zal dit verhaal bekend voorkomen en helaas haal ik jullie maar meteen uit de droom… Dit pinguïnavontuur? Bullshit, onzin, lariekoek. Een typisch gevalletje van een urban legend. Ook in Engeland en de VS zijn mensen er met open ogen ingetuind, tot groot plezier van de bedenkers van dit broodje aap verhaal. Een betrokken dierentuin in Boston heeft zelfs een persconferentie gehouden om duidelijk te maken dat het een onzin verhaal was. Ook Artis liet zich een beetje foppen, na het horen van het verhaal hebben ze voor de zekerheid de pinguïns nageteld!

Voordat je de persoon in je omgeving, die je zo schaamteloos voor de gek heeft gehouden, opbelt om hem de huid vol te schelden; i have a confession to make… De headphones diefstal van mister Van Wouw tijdens de AIFW? Zelfde laken en pak. Bullshit, onzin, lariekoek. Ook een duidelijk gevalletje van een broodje aap.

Lieve Daryl, het was absoluut geen kwestie van wishful thinking van mijn kant… Noem het nieuwsgierigheid, om te peilen hoe de fashionsceners op een dergelijk verhaal zouden reageren. Hierbij mijn oprechte excuses voor het ‘misbruiken’ van de door jou zo geliefde headphones!

Paniek, chaos, crisis in de zaal…. Geen wartaal, serious business. Woensdag 26 juli is er omstreeks 21.50 u een diefstal gepleegd. Plaats van delict? Westergasterrein te Amsterdam. Verdachten? Pak hem beet een slordige 250 mensen in de fashion bizz.

Hoe, wat en waarom? Er is alleen een antwoord te geven op het ‘wat’. Van oorsprong een gebruiksvoorwerp, nu verworden tot hoofdsieraad/handelsmerk/oorklep. Spoorloos verdwenen, foetsie, nergens te vinden! Rechtmatige eigenaar van het gestolen goed? Neerlands knuffeldesigner Daryl van Wouw.

Wie hem goed kent (en ook wie hem niet goed kent), weet dat de designer en het verdwenen voorwerp best buddies voor het leven zijn. Soulbrothers. Waar hij ook gaat, ze zijn onafscheidelijk. In bed, op het strand, in de bios, in zijn atelier, in de sportschool…  Tot die bewuste woensdagavond.

Het was de openingsavond van de Amsterdam International Fashion Week. De kick off was gehuld in champagneachtige taferelen, een big ass champagnemerk was deze editie wederom als sponsor aangetrokken. Enigszins overmoedig door alle bubbels en oververhit door de hittegolftemperaturen besloot de heer Van Wouw een duik in het opblaasbare fashion week zwembad te nemen. Aangezien zijn dearest friend niet helemaal waterproof is en hij toch wel de voorkeur gaf aan een kopje-onder plonspartij legde Daryl het ding op de rand van het bad. Na een sierlijke koppeltjeduik (zou hij soms een achtergrond hebben in het schoonzwemmen?) kreeg hij boven water de schrik van zijn leven… Zijn hoofdsieraad/handelsmerk/oorklep was weg!

De designer schijnt in zijn zwembroekie het hele Westergasterrein ondersteboven te hebben gekeerd. Hij kon niet verdwenen zijn, dit was een ramp. De show van Van Wouw kan echt niet plaats vinden zonder, wat zeg ik? Daryl himself kan echt niet plaats vinden zonder.

Wie o wie helpt de designer én de gehele Amsterdamse modewereld uit deze crisis? Bij het signaleren van een grote zilveren koptelefoon wordt een ieder verzocht contact op te nemen met het persbureau van Van Wouw, Headphones PR…