Het heeft even geduurd voordat ik door de luiers, ik bedoel bomen, het bos weer zag. In mijn achterhoofd wist ik dat het nog ergens moest zijn. Als ik me nu maar eerst door die stapels billendoekjes, hopen rompertjes en rondslingerende slabbetjes heen werkte. Dan zou ik er toch wel weer op stuiten?

En ja hoor, mijn speurtocht werd na bijna vier maanden beloond. Gevonden! Mijn lieve blog, zomaar helemaal onder het stof, in het vergetelhoekje geraakt. Maar na een beetje poetsen, veel aandacht en wat troostende woorden zijn we weer vriendjes. Ik heb wel moeten beloven dat ik in de toekomst wat zorgvuldiger zal zijn. Pinky swear!

Ik had misschien ook wel een excuus voor deze verwaarlozing. Niks groots, meeslepends, turning-your-world-upside-down hoor. Maar: mini-Chifff has arrived! En eigenlijk ging zijn komst helemaal volgens het boekje… Lekker op tijd, het menneke trok zich duidelijk niks aan van de luie indo genen, meldde hij zich 2,5 week eerder dan gepland. Maar dit was natuurlijk geen reden voor paniek bij de fabrikanten van the bundle of joy…

De kamer van de mini-me was al tijden klaar-voor-de-start (of behoorden die ladder, natte verfkwasten en rondslingerende klusspullen niet tot het interieur?). En dat de nieuwe bank (maatje xxxlarge) precies op dezelfde dag werd geleverd, was helemaal volgens plan. Toch leuk, twee mannen van die meubeltoko over de vloer die nonstop roepen: “Nee hoor, dit gaat echt niet lukken! Jullie gang is te klein, dit past nooit.” Of: “He Fritsie, kan jij nog een stukkie naar achter? Ik zit hier al helemaal klem. Nee? Dit gaat ‘m echt niet worden, we kunnen geen kant meer op!”

Ik had me geen rustgevender achtergrondrumoer van pak ‘m beet anderhalf uur kunnen wensen. Terwijl de mini-me verwoede pogingen deed zijn huidige, ietwat krap geworden verblijfplaats te verlaten, kon ik lekker meegenieten van de enigszins tegenstribbelende bank. Mister Chifff bleek uiteindelijk een uiterst voor de hand liggende oplossing te hebben:  meneer pakte een zaag om even wat deurposten af te zagen. Je bent een Bob de Bouwer of je bent het niet!

Ook de andere leden van dit huishouden waren al volledig voorbereid op de komst van de mini-me. Een van onze lieve viervoeters stormde na het arriveren van de bank de hoogst mogelijke boom in. Ze vond het allemaal wat lang duren en wilde kijken of de ooievaar al in zicht was. Bij nader inzien bleek madame last van hoogtevrees te hebben en klom mister Chifff ook de boom in om haar weer vaste grond onder de vier pootjes te bezorgen…

Kortom, just an ordinary day die voortaan bekend staat als de verjaardag van de mini-me! En nu alles & iedereen dus weer binnenboord is in huize Chifff en zelfs mijn lieve blog weer terecht is, gaan we eens kijken of het lukt om iedereen evenveel TLC te geven…

Zoals wel meer dingen in ons leven een beetje (boel) gaan veranderen met de komst van de mini-Chifff, ontsnapt ook ons huis niet aan de nodige aanpassingen. En wat is het dan fijn om je eigen handy man tot je beschikking te hebben!

Mister Chifff had namelijk ook onder de naam Bob de Bouwer door het leven kunnen gaan. Nooit geweten voordat ik met hem in zee ging, maar wat ben ik daar toch zoooo ontzettend blij mee… Ondergetekende is geboren met twee linkerhandjes, kan nog geen steeksleutel van een waterpomptang onderscheiden en heeft uit veiligheidsoverwegingen tot op heden nog nooit een boor ter hand genomen. Ik bedoel maar!

Nee dan mister Chifff. Hij is door de ooievaar afgeleverd met een decoupeerzaag in zijn luiertje en kan werkelijk alles wanneer het op klussen aankomt. Het zit bij mijn allerliefste Bob de Bouwer in de genen, zijn hele familie vindt het leggen van een houten vloer, inzetten van nieuwe ramen, plaatsen van een keuken, een fluitje van een cent. Had ik al gezegd dat ik hem never nooit meer laat gaan!?

Laatst kwam ik er achter dat het verschil in klustechnische achtergrond ook tot wrijving kan leiden. Mister Chifff wilde graag even naar de bouwmarkt, hij had namelijk wat spulletjes nodig voor de luiken die hij ging maken voor de kamer van mini-Chifff. Of hij even alleen zou gaan? Nee joh, ik wilde perse mee, om de verf uit te zoeken voor een muur in hetzelfde kamertje. Dat heb ik dus geweten…

De verf voor het muurtje was zelfs voor een besluiteloos typje als ik vrij snel uitgekozen (lees: binnen 10 minuten). Maar toen bleek ik me behoorlijk vergist te hebben in het ‘even wat spullen uitzoeken voor de luiken’. Onze Bob spendeerde ongeveer per gangpad een kwartier aan snuffelen, vergelijken en uitkiezen. En ik kan je verzekeren dat er in een gemiddelde bouwmarkt heeeeel wat gangpaden te vinden zijn!

Kortom; de volgende keer blijf ik mooi thuis en mag mijn Bob zich helemaal uitleven in de bouwmarkt met scharnieren, houten platen, schroeven, schuurmachines, klopboren, kitspuiten, cirkelzagen et cetera. Ik gebruik die tijd wel nuttig om lekker vanaf de bank online te zoeken naar wat leuke uitbreiding voor de garderobe van de mini-Chifff…

It’s been like five to six months since my last post and a lot has happened…

D-day was a huge success (it’s impossible to describe, so I won’t even try), I’ll post a few pics in my next post. Afterwards Mister Chifff and I packed our bags and left for 3 weeks Bali quality time, which was amazing as well. But the biggest development in our lives right now?! Mister Chifff & I are expecting a mini-Chifff within a few months… So our world turned a bit upside down since we know, maybe that’s one of the reasons I haven’t posted for so long. But, I’m back and hopefully here to stay!

I’ve made a decision about my writing on this digital wall; I will write in Dutch from now on because I think it’s way easier & faster to express myself in my own language. And I might have to change the name of my blog; what do you guys think about ‘Diapers & shoes’?!

The D-day to-do-list is getting shorter by the minute. Thank god, because I’m still looking for the best option in the million dollar question. And of course, I need all the focus I can get in such an important matter…

Narrowing down all the D-day decisions, Mister Chifff & I also had to consider what kind of delicious treats we will be serving. Wondering if it was hard to choose? YES, it was! There is so incredibly much tasty to choose from! Like these cute Karl cupcakes by Alice in Cakeland, aren’t they adorable!?

I never would have guessed that Mister Lagerfeld could look so yummy!

If I could turn back time, I would have stopped myself ever setting foot in that place. I would have told myself it was a bad idea to even go there. That I was looking for trouble. But unfortunately I’m not blessed with a turning back time super skill. And there’s not much I can do about it.

A few months ago, I took a sort of oath. I wouldn’t go there again. It was time to leave it behind me. I’d grown older. And wiser. I decided to let others take over, I had better things to do. Or I tried to convince myself of all the aforementioned… I coped pretty well for a while. Extremely well, if I do say so myself. Until that one Thursday night.

When I entered the room, it felt like someone was watching me. Or rather staring at me. I tried to shake this feeling off, and started wandering around to avoid returning the gaze of the one who was staring at me. I lingered around for some time and I knew right then it was probably better to get the hell out of there. But no, I just had to stay. Don’t ask me why, I’m such a silly, stupid girl sometimes…

After a couple of minutes, I couldn’t resist any longer. I had to check out the one who was checking me out from the very first minute I walked in. It was impossible to leave without taking a closer look, I’m still the same crazy curious person. I took a minor detour and there we were, facing each other up close and personal. Wow, he looked mind-blowingly good! Without blinking an eye, I started to inspect him; front to back, up and down. It felt a bit awkward but he’d been staring at me and now it was my turn. I wouldn’t back down.

Was it my imagination or was he winking at me? Yep, he really was. And oh my god, what was that? Did he just pinch my bum? And did he just stroke my thigh!? Usually I like these cheeky guys but hey, we’d barely met! Not to mention the public setting… I couldn’t help blushing, I felt flattered and a bit intimated at the same time.

My mind started spinning full force. What to do? To carry on flirting in that little corner didn’t really feel appropriate. Could I take him with me? No, that was out of the question! But, was it really? I’d been on my best behaviour for quite a while. How about a little reward to myself? I decided to act and to forget about the consequences. In a split second I told him that I was going to take him home! And so I did.

A few weeks after our little rendezvous, looking back now I have to admit: it was the best decision ever. Even Mister Chifff agrees; I never had a better fitting pair of jeans before!

Spring really sprung last weekend so Mister Chifff and I felt obliged to finally get some work done in our garden. Yup, that’s right. The happy Chifff couple owns a real garden now! And as they so rightfully say; gardens are not made by sitting in the shade…

We moved to our current home at the end of summer 2009. And we never felt the urge to do reorganise the big, and I’m the first to admit kind of neglected, garden. Well, we did have a great birthday party/ housewarming in the sunny garden. And some fun BBQ evenings. But that’s about it. We never before had the luxury of our own garden, when you live in the centre of Amsterdam that’s like seeing a fata morgana…

Last weekend we just gave it a go and headed to a real garden centre. Wow, I never could have guessed there’s so much to choose from when it comes to plants, floras and other garden decoration! Violets, daisies, roses, forget-me-nots (did you know there are more than ten different varieties of  forget-me-not!), lavenders, conifers, syringas, cyclamens, chrysanths, primroses; a whole new botanical world was revealed!

I’m usually quite good at deciding what I like and dislike, but in this particular case I had to deal with flowering months, ground cover or flowering plants, shadow or sun species and I lost track pretty soon. I figured it out in a split second; this was certainly not my cup of tea. I told Mister Chifff he had carte blanche concerning this gardening thing, if he would like some advice on the colour scheme; he’d know where to find me…

With Mister Chifff doing his job in the soon to be perfectly designed and of course flourishing garden, I had some quality spring time of my own. I dragged my laptop outside, settled into the most comfy garden chair in the sun  and wandered off into the nice web world of Anthropologie. I once got myself a real cute pair of ochre wedges in this lovely web shop, but I never knew they had so much fun, springy home stuff as well!

Just scroll down and see a few items I’d really like to add to our home, to make it feel like spring inside & outside! (too bad we still have to make a lot of savings…)

]]> http://www.chifff.com/2010/03/22/roses-are-red-violets-are-blue/feed/ 1 http://www.chifff.com/2010/03/09/mr-and-mrs-spender/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=mr-and-mrs-spender http://www.chifff.com/2010/03/09/mr-and-mrs-spender/#comments Tue, 09 Mar 2010 21:00:56 +0000 chifff http://www.chifff.com/?p=389 Continue reading →]]>

With the big day coming up with less than six months I’m getting a little nervous. Not about all the decisions we still have to make, no, about the most important detail for D-day. The money issue.

I haven’t worried about a thing for the last couple of months. Yes, we had tonnes of questions to deal with, but hey, that was just part of the excitement. Every single night I slept like a baby, I woke up with a smile on my face and I rode to work humming my favourite songs. But, suddenly it hit me. It smacked me right in the face. How in God’s name would we be able to pay for all the expenses involved with the big day?! I can assure you; that’s not the most fun thought that comes to mind, especially with less than six months lying ahead of us…

Of course Mister Chifff and I saved some of our hard-earned money. Or if I’m being completely honest, I should say: we tried to save some money. When I checked our savings account the other day, it wasn’t a pretty sight. Drastic measures had to be taken. Unfortunately, one could refer to me as a big spender. I just love beautiful things and more importantly in this matter; I also love to collect all these beautiful things. Shoes, clothes, bags, jewellery, books, magazines, CDs, lipsticks, I collect all the aforementioned. Even if they’re not that beautiful. I wish I could be categorised as a big saver. But I spend money before it’s even in my pocket.

If we were to  go on like this, we’d have to celebrate D-day in our own back yard, cooking dinner for all our guests ourselves with me wearing a random dress I already have. Our savings weren’t very promising and I knew what I had to do. Cut my unnecessary expenses, A-S-A-P. My weak spot number one? Hardcore shopping. What to do? ‘Accidently’ bust my credit card, like friend E. did? Leave the card at home whenever I go out? Ask Mister Chifff to hide my spend-a-holic card?

Who would have thought; I managed to get a grip on my spending habits without all these measures. I simply put them on hold, just like that. Without shedding one single tear! I didn’t blink when I sent back all the H&M goodies the postman delivered, I waved my newest pair of high heels goodbye when I returned them to the store and I even started to do my groceries in a less expensive supermarket. Why couldn’t I find this control-my-expenses-button before? I would have been Richie-rich!

So bye-bye nasty spending habits and hello beautiful, perfect and unforgettable D-day…

PS Too bad that Mister Chifff has seemed to develop a new addiction; as my private handyman he’s suddenly all about tools, tools, tools. Last week he came home with a brand new extravagant hedge trimmer and today he ‘surprised’ me with a shiny, self-regulating, touch screen thermostat. Wow… Should I try to hide his credit card!?