Afgelopen week werd ik op straat aangesproken door mijn favoriete buurjongen. Van 8 jaar oud en vier turven hoog. Met een inimini-hanenkam… Zoals ik al zei: mijn favoriete buurjongen!

Normaal gesproken is dit überschattige mannetje volledig in de ban van zijn voetbal. Maar dit keer niet. Nee hoor, hij had zijn omgeving heel goed in de smiezen. “Gaat u naar een feestje!?” Het ‘u’ maar even negerend (in de ogen van mijn buurkids behoor ik kennelijk niet meer tot de je & jij categorie, auw…) kreeg ik een brede grijns op mijn gezicht. Wat lief dat dit gozertje me een verkapt compliment gaf over mijn outfit!

Ik liet hem weten dat ik inderdaad op weg was naar een feestje, ik ging namelijk naar een bruiloft. Net terwijl ik peinzend verder liep en me bedacht dat ik er toch elke dag best appetijtelijk uit zag, hielp hij me fijntjes uit die droom.  “Toch anders, normaal loopt u altijd in spijkerbroek met gympies!”

Goed, tot zover mijn favo buurjongetje. Ik denk dat het hoog tijd wordt dat ik mijn jeans even links laat liggen en voortaan in jurkjes en pumps achter de kinderwagen stap!

Before reading on, it’s important you’re aware of a certain flaw in my existence. I don’t know what went wrong or when it went wrong. While having my first cry on this planet at birth, bouncing around the playground during childhood or exploring my boundaries as a teenager? It doesn’t matter, at this point we can’t do anything about it. This flaw is irreparable. I’m the lousiest decision maker you’ll ever know…

Whether it comes to deciding what to cook for dinner, which outfit to pick in the morning or even which flavour I prefer for my cup of tea; when it’s decision time it’s hell on earth. For me. And for my loved ones. “Should I buy these heavenly high heels in black or blue? If you were me, would you go for the raspberry cheesecake or the raisin scone? I can’t decide on the name for my sweet little cat; do you prefer Jules, Mouse or Jojo!? Tell me, should I wear my new LBD to this party tonight, go for the bright shorts with the over-knee boots or just hop into my more casual jumpsuit?”

Starting to get the picture? Time to switch to the real deal and tell more about the tonnes of questions I’m dealing with, since the end of August…

When?
In spring, with the risk of a typical Dutch rainy day? In summer, with the risk of a typical Dutch rainy day? In autumn, with the risk of a typical Dutch rainy day? Or in winter, when it’s probably really cold and slippery?

Where?
While considering the aforementioned risks, going abroad is real tempting. But which country? France, Italy, Spain or should we take it to a whole other level outside of Europe? Or is it better (i.e. wiser from a financial perspective) to stay close to home? And if so, is it preferable to go to the countryside or to stay in town?

What to wear?
That depends on the choices made in the when & where sections. Will it be steaming hot or extremely cold? Or something in between? Should I wear an outfit in my favourite colour? Do I even have a favourite colour? And, do I prefer a casual look or is over the top the way to go?

Shoes?
You know me, I’m a real shoe person. So, this is the million dollar question. Choose sky high and almost mythical heels? Or wear shoes less mythical but just as pretty in which you can walk the walk and talk the talk, 24/7? In which colour? Should they match the outfit? Or should I stick to my regular style, wearing shoes in a completely contrasting colour?

Hairdo?
If you’ve read my HAIRassment blog, you will already know I’m really fickle when it comes to my hairdo. So, of course, right now I’m obviously completely clueless about what to do with my hair. Curls, braids or just plain straight? Up or down? Casual or chic? With cute accessories like bows, clips and bands or without?

Make-up?
For a girl who only wears a hint of make-up (never leaves her house without mascara on her lashes, and only uses some bright red lipstick on occasion) this is another tricky decision to make. Go for the usual a.k.a. casual stuff? Or visit a pro and let them help out? And of extreme importance in this matter: when is ‘over the top’ too much?

I could go on and on forever, summing up all these harsh decisions-to-make. Invites? Guests? Photos? Treats? Drinks? Dinner? Trip afterwards? Dress code? Car? Decorations? Music? Flowers? Seating arrangements? Time schedule? Hotel stay? Accessories?

At the end of the day, all these questions are of secondary importance. It all comes down to 1 answer only…

“I do!”

Ever woken up with the feeling that a bus ran you over? Or a hurdle of cows. Or a dozen of bulldozers if you like. And don’t lie to me; I’m absolutely sure that everyone has experienced this kind of mornings. With the following thought as immediate result:’ oh my god, I’m never gonna drink a sip of alcohol in my entire life again’…

Well, of course I’ve had to cope with these tremendous happy feelings after a great night out myself. More often than I would like. And every time I woke up with a pounding head, a throat as dry as sandpaper and dizziness as if I spent my night in a rollercoaster in stead of my bed, I took an oath. ‘Booze is bad, stupid and self-destructive and therefore I will ban it from my life for good’… But unfortunately, I turn out to be a weak person when it comes to the sweet, adorable, colourful cocktails. These cute cocktails whisper my name when I pass by and they wink at me, I swear! And isn’t it really rude to ignore them?

Hmm, I think I’ll never learn my lesson. Or should I say, I thought I would never learn my lesson. This weekend I had a fab party which ended less fab than it started. Dear friend X. voted herself to be Queen Beer of the night and wanted to show off. At first she lived up to her title pretty convincing. But after a while she couldn’t handle the pressure and turned into a little drama queen, crying over some huge problem like not knowing where she left her keys. Boohoo, cry me a river, right?

Up till that very moment I could easily deal with the Queen’s behaviour. We dried her tears, tracked her roomy and lent the key to Queen Beer’s place. Unluckily our Queen had to bike home, so within 100 metres the Queen fell off her coach and ended up very uncomfortable, all tangled up, on the pavement. Ah well, we picked up the pieces of the Queen and drove her home on the back seat of our bikes. After assuring the Queen entered her own palace, we took off, relieved we delivered the goods safely, and went for a well-earned whopper, with extra cheese of course.

Enjoying my whopper I was disturbed by my phone. Who had the nerves? Queen Beer! Extremely upset, crying like a baby who wasn’t fed in three weeks, the Queen told me she fell. With her bum into a painting! Uhm, say what? Little miss hysteric fell backwards of the stairs and landed with her lovely behind on a painting. The result: her bum was all torn up by the glass and was madly bleeding. So yes, I ended up tweaking the little pieces of glass from Queen Beer’s behind, cleaning her bloody bum and pasting Hello Kitty bandages all over her ass…

So, all you boys and girls: be very careful with too much alcohol, you could end up bended-over with someone picking glass from your buttocks!

Ik weet het, echt handig is het niet. Koninginnedag, barbecue, willekeurig feestje; vrijwel iedereen drinkt bier except me! Tenminste, daar lijkt het op. En als ik het voor het kiezen had dan wist ik het wel. Dan zou ik die biertjes zonder problemen in mijn giecheltje gieten. Dat scheelt een heleboel moeilijk gedoe (nee dank je, ik drink geen bier… ). Maar er is nu eenmaal een onvermijdelijk struikelblok: ik vind bier zo ontzettend vies!

Het klinkt misschien een beetje truttig, believe me, ik heb vaak genoeg gehoord dat je bier moet leren drinken. “Ik vond het eerst ook nooit lekker maar nu vind ik het heeeeeeerlijk!” Heel leuk voor die personen maar mij niet gezien. Neem het nou maar van me aan: ik heb wat pogingen gewaagd en het gaat er gewoon echt niet in.

Neem bijvoorbeeld gisteravond. Ik bevond mij op een heel gezellig feestje, waar ik zonder voorbedachte rade (echt!) met vriendinnetje M. terecht was gekomen. We waren lekker aan het dansen, lol aan het maken, kortom we vermaakten ons opperbest. Nu bleek plotseling dat wij temidden van een groep van een bedrijfsuitje onze moves uit de kast haalden. Prima, niks mis mee. Een van de dames dacht waarschijnlijk dat wij ook tot de groep behoorden en trakteerde ons rijkelijk bij ieder rondje dat verscheen. So far, so good. Het maakte er de sfeer alleen maar beter op. Ware het niet dat het een bedrijfsuitje was van Neerlands hofleverancier van het o zo geliefde goudgele vocht. En als één groep weet hoe ze bier moeten drinken dan was deze het dus wel! Om de vijf minuten kwam er weer een nieuw dienblad vol biertjes tevoorschijn en ik was zo gelukkig om telkens een van die biertjes in mijn handen gedrukt te krijgen…

Ik ben natuurlijk ook de moeilijkste niet en waardeer een dergelijk gebaar heel erg. Ik proostte en toostte naar lieve lust met iedereen die bij het groene biermerk hoorde. Ik besefte me maar al te goed dat het heel ondankbaar zou zijn als ik niet wat van de drankjes nipte en zorgde dat ik per glas zeker drie tot vier slokjes tot me nam. De rest wist ik heel soepel uit mijn glas te mikken tijdens het dansen of over te gieten in M.’s glas.

Ik kan nu niet anders dan constateren dat bier en mijn persoontje echt geen goede combinatie zijn. Met alle wil van de wereld: ik lust het domweg niet. Dus bij deze alvast mijn excuses voor mensen om mij heen die een gezellig avondje uit met me willen beleven. Ik ben van het moeilijke soort en bestel dus ingewikkelde drankjes. Helaas kun je geen simpel biertje aan me slijten, vodka-lime, bacardi lemon-ice tea of gewoon een wijntje voldoen!